دکتر هاشم رجب زاده؛ روایت کامل

اگر قصد دارید از آخرین وضعیت «دکتر هاشم رجب‌زاده» مطلع شوید، این گزارش مهم‌ترین اطلاعات منتشر شده را در اختیار شما قرار می‌دهد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

دکتر هاشم رجب‌زاده

دکتر هاشم رجب‌زاده محقق و مترجم ایرانی، متولد ۱۳۲۰ در تهران است. او در سال ۱۳۴۳ موفق به اخذ درجه لیسانس حقوق از دانشگاه تهران و در سال ۱۳۵۱ دکتر حقوق علوم انسانی از همان دانشگاه گردید. نام پایان‌نامه دکترای وی «آئین کشورداری در وزارت رشیدالدین فضل‌الله همدانی» است. هاشم رجب‌زاده از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۶۱ عضو وزارت امور خارجه ایران بوده‌است و از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۹۲ استادی زبان و ادب فارسی را در دانشگاه مطالعات خارجی اوساکا برعهده داشته‌است.هاشم رجب زاده در ۲۳ اردیبهشت سال ۱۳۸۸ شمسی در طی مراسمی که هر ساله برگزار می‌شود، نشان گنجینهٔ مقدس（ずいほうしょう、The Insignia of the Order of the Sacred Treasure） را از دست امپراتور ژاپن به پاس تلاش‌هایش جهت معرفی فرهنگ و تمدن ایران به ژاپن و شناساندن فرهنگ و ادب ژاپن به ایرانیان و همچنین ۲۷ سال تدریس مداوم ایرانشناسی و تدریس فارسی در دانشگاه‌های ژاپن دریافت کرد.

منبع : ویکیپدیا

*******

نشست تخصصی «ایران‌شناسی در ژاپن»با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران و دانشجویان با هدف گرامیداشت تلاش‌های علمی دکتر «هاشم رجب زاده» استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مطالعات خارجی اوساکای ژاپن برگزار شد.

به گزارش گروه دین و اندیشه خبرگزاری شبستان: نشست تخصصی «ایران‌شناسی در ژاپن» با حضور دکتر «هاشم رجب‌زاده» استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مطالعات خارجی اوساکای ژاپن و پژوهشگر نام‌آشنای حوزه ایران‌شناسی و جمعی از استادان، پژوهشگران و دانشجویان در بنیاد ایران‌شناسی برگزار شد.

این نشست به همت معاونت اطلاع‌رسانی و همکاری‌های علمی و بین‌المللی بنیاد ایران‌شناسی با هدف بررسی وضعیت ایران‌شناسی در ژاپن، معرفی فعالیت‌های پژوهشی دکتر رجب‌زاده و گسترش همکاری‌های علمی میان دو کشور ایران و ژاپن برگزار گردید.

در ابتدای برنامه، دکتر حمید بعیدی‌نژاد، معاون اطلاع‌رسانی و همکاری‌های علمی و بین‌المللی بنیاد، ضمن خیرمقدم به میهمان نشست، از تلاش‌ها و دستاوردهای علمی دکتر رجب‌زاده در معرفی فرهنگ و تمدن ایرانی به مخاطبان ژاپنی قدردانی کرد و ایشان را یکی از چهره‌های اثرگذار در تداوم ارتباطات علمی میان دو کشور دانست.

رجب‌زاده در سخنان خود با تأکید بر ضرورت حفظ و معرفی گنجینه‌های مغفول‌مانده فرهنگ ایرانی، به معرفی برخی از آثار برجسته خود پرداخت. وی از انتشار مجموعه رساله‌های کلامی فضل‌الله همدانی به‌عنوان یکی از پروژه‌های پرحجم خود یاد کرد که با همراهی دکتر حدادعادل و همکاری میراث فرهنگی ایران به نتیجه رسید.

وی سپس به فعالیت‌های گسترده خود در حوزه مطالعات ژاپن اشاره کرد و گفت: «از سال ۱۳۵۲ که با عزیمت به ژاپن، به‌صورت جدی وارد حوزه ژاپن‌شناسی شدم. تا به امروز تلاش مستمر در شناساندن فرهنگ ایران‌زمین به ژاپن داشته‌ام و با افزایش آگاهی در حوزه فرهنگ و زبان ژاپنی، فکر می‌کنم کمتر کسی در آن سطح از شناخت متقابل فرهنگی بین دو کشور کار کرده است».

یکی از مهم‌ترین حوزه‌های فعالیت دکتر رجب‌زاده، گردآوری و ترجمه سفرنامه‌های ژاپنی درباره ایران بوده است. او از جمله به سفرنامه تاریخی «شیلا» اشاره کرد که توسط نخستین هیئت اعزامی ژاپن به ایران در دوران قاجار نگاشته شده است. این اثر که جزئیات دقیقی از ساختار اداری، نظامی و فرهنگی ایران در آن دوره ارائه می‌دهد، تاکنون چند بار به همت آستان قدس رضوی منتشر شده، اما به گفته وی، همچنان نیازمند نسخه‌ای آراسته‌تر برای مخاطبان است.

رجب‌زاده با اشاره به انتشار مقالات پژوهشی‌اش در قالب ستون «چشمه خورشید» در مجلاتی چون کلک و بخارا، از تلاش خود برای انتشار این مقالات در قالب کتاب یاد کرد. جلد نخست این مجموعه با همکاری انتشارات علم به چاپ رسید، اما به دلیل مشکلات نشر و بحران کاغذ، ادامه چاپ متوقف شد.

وی ضمن اشاره به رکود نشر در ایران گفت: «جلد اول ده سال پیش چاپ شد اما نیمی از تیراژ هزار جلدی آن همچنان در انبار مانده است.» با این‌حال، جلدهای بعدی آماده شده و قرار است در آینده نزدیک منتشر شوند.

در بخش دیگری از سخنان خود، دکتر رجب‌زاده به همکاری‌های دیرینه ایران و ژاپن در حوزه باستان‌شناسی اشاره کرد و از پروژه‌های تحقیقاتی مشترکی چون کاوش در تخت جمشید و مطالعات میدانی در روستای خیرآباد یاد کرد.

وی به‌ویژه از همکاری مرحوم «اونو»، ایران‌شناس برجسته ژاپنی، یاد کرد که با انتخاب یک روستای ایرانی به‌عنوان محل پژوهش، آثار ماندگاری مانند «خیرآبادنامه» را خلق کرد. این اثر اکنون یکی از نمونه‌های شاخص مطالعات میدانی در حوزه جامعه‌شناسی ایران محسوب می‌شود.

رجب‌زاده افزود: دستاوردهای تحقیقاتی ژاپنی‌ها در ایران طی پنجاه سال اخیر نشان می‌دهد که مرودشت چگونه از یک ده کوچک به شهری بزرگ تبدیل شد. خوشبختانه نسخه فارسی این پژوهش نیز در آینده نزدیک منتشر می‌شود.

در ادامه نشست، رجب‌زاده درباره میزان شناخت ادیبان و مخاطبان ژاپنی از ادبیات کلاسیک فارسی گفت: «خیام، از استثنائات است. در میان شاعران ایرانی، کمتر کسی مانند او در ژاپن شناخته شده است.

وی همچنین به ترجمه شاهنامه با عنوان «اوشو» و ترجمه گزیده‌هایی از حافظ و مثنوی به ژاپنی اشاره کرد و گفت: «گرچه برخی از این ترجمه‌ها بیشتر با سلیقه مخاطب ژاپنی تنظیم شده‌اند تا با ذائقه ایرانی، اما همچنان اقدامی ارزشمند محسوب می‌شود.

رجب‌زاده با تمایز میان مقوله ادبیات و هنر، تأکید کرد که ژاپنی‌ها با هنر ایرانی به‌ویژه خوشنویسی، نقاشی و هنرهای تجسمی ارتباط قوی‌تری برقرار کرده‌اند. او از علاقه برخی شاگردانش به خوشنویسی و پایان‌نامه‌هایی با موضوع خط ایرانی خبر داد و از عکس‌های ماندگار عکاس ژاپنی «بانری نامیکاوا» از اصفهان یاد کرد که اکنون در موزه‌ای به‌نام او در ژاپن نگهداری می‌شود.

در پاسخ به سوالی درباره وضعیت آموزش رسمی ایران‌شناسی در ژاپن، دکتر رجب‌زاده به معرفی دو دانشگاه اصلی در این حوزه پرداخت: دانشگاه مطالعات خارجی توکیو و دانشگاه اوساکا. وی خاطر نشان ساخت این دو دانشگاه، چندین دهه است که با تمرکز بر رشته‌های ایران‌شناسی و آموزش زبان فارسی، از پروژه‌های متعدد تحقیقاتی در این حوزه‌ها حمایت کرده اند.

در بخش پایانی نشست، یکی از پژوهشگران با طرح پرسشی درباره تأثیرپذیری ایران‌شناسی ژاپنی از رویکردهای اروپایی، از دکتر رجب‌زاده پرسید که آیا جریان مستقلی در ایران‌شناسی ژاپن شکل گرفته است؟ وی در پاسخ تأکید کرد که هرچند برخی محققان تحت تأثیر جریان‌های اروپایی بوده‌اند، اما در مجموع می‌توان ایران‌شناسی ژاپنی را مسیری مستقل، بومی‌شده و دارای نگاه شرقی به شرق دانست.

نشست ایران‌شناسی در ژاپن، فرصتی ارزشمند برای بازنگری در ظرفیت‌های فرهنگی، علمی و آموزشی مشترک میان دو کشور بود. دکتر رجب‌زاده، با بیش از پنج دهه تجربه زیسته در ژاپن، تصویری روشن از تلاش‌های مشترک، ظرفیت‌های مغفول و مسیرهای آینده ارائه کرد.

https://www.shabestan.news/news/1820749/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%87%D8%A7-%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85-%D8%B1%D8%AC%D8%A8-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AC-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF

*******

هاشم رجب‌زاده (متولد 1320ش)، مترجم، مورخ، ادیب و استاد بازنشسته ایران‌شناسی و ادبیات فارسی در دانشگاه اوساکای ژاپن است که نقش مهمی در معرفی فرهنگ و تمدن ایران به ژاپنی‌ها و شناساندن فرهنگ و ادب ژاپن به ایرانیان داشته است. وی در سال 1388 نشان گنجینه مقدس را از امپراتور ژاپن دریافت کرد. ایران‌شناسی در ژاپن از آثار اوست.

هاشم رجب‌زاده در سال 1320 هجری شمسی در شهر تهران به دنیا آمد.

ایشان دوره ابتدایی را در سال های ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۳ در مدارس ایران، شریعت و رازی و دوره متوسطه را در سال های ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۹ در دبیرستان های اسدآبادی و دارالفنون گذراند و نیز در سال های ۱۳۴۳ موفق به اخذ درجه لیسانس حقوق از دانشگاه تهران و در سال ۱۳۵۱ دکتر حقوق علوم سیاسی از همان دانشگاه گردید. عنوان پایان نامه دکتری ایشان «آئین کشورداری در وزارت رشیدالدین فضل الله همدانی» است.

پس از تحصیلات دانشگاهی، رجب‌زاده به عنوان وابسته فرهنگی ایران به ژاپن سفر کرد و این آغاز ارتباط پیوسته او با تاریخ و فرهنگ ژاپن بود. او در مجموع 24 سال در ژاپن زندگی کرد و سال‌ها در دانشگاه اوساکای ژاپن به تدریس ادبیات فارسی و ایران‌شناسی اشتغال داشت.

رجب‌زاده در معرفی ادبیات و فرهنگ ایران در ژاپن نیز نقش مهمی ایفا کرده و آثاری از ادبیات ایران را به زبان ژاپنی ترجمه و منتشر کرده است. وی در 23 اردیبهشت 1388 نشان گنجینه مقدس را از دست امپراتور ژاپن به پاس تلاش‌هایش در جهت معرفی فرهنگ و تمدن ایران به ژاپن و شناساندن فرهنگ و ادب ژاپن به ایرانیان دریافت کرد.

https://fa.wikinoor.ir/wiki/%D8%B1%D8%AC%D8%A8%E2%80%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%8C_%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85